Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για την χθεσινή πρώτη μεταμνημονιακή έξοδό μας στις αγορές με Κύπρο & Πορτογαλία:

Ελλάδα: Πενταετές ομόλογο με επιτόκιο 3,4% (απόδοση 3,6%) χωρίς ακόμη να είναι σε επενδυτική βαθμίδα (ΒΒΒ- & επάνω) που να της επιτρέπει φθηνότερο δανεισμό από αγορές και κυρίως από ΕΚΤ.

Η Πορτογαλία βγήκε από το μνημόνιο με αυστηρή επιτήρηση τον Μάιο του 2014 και μόλις τον Σεπτέμβριο του 2017, δηλαδή σχεδόν τριάμισι χρόνια μετά, η αξιολόγηση των ομολόγων της ανέβηκε σε «επενδύσιμα (investment grade) επίπεδα», τέτοια που να της επιτρέπουν την απρόσκοπτη και φθηνή πρόσβαση στις αγορές.
Οπου «αγορές», ήταν κυρίως η ΕΚΤ με το QE και oι Πορτογαλικές τράπεζες αφού με τη σειρά τους αγοράζοντας Πορτογαλικά ομόλογα τα έθεταν ως εγγύση στην ΕΚΤ αντλώντας ρευστότητα.
Μια πλασματική κατάσταση που παραμένει παρά την άρση του QE, διότι τα κεφάλαιά που διεθεσε η ΕΚΤ για αγορες ομολόγων συνεχίζουν να αντικαθιστούν ληξιπρόθεσμα ομόλογα κρατών.

Κάτι ανάλογο συνέβη & με τη Κύπρο, πού βγήκε υπό αυστηρή επιτήρηση από το μνημόνιο τον Μάρτιο του 2016 & απέκτησε την πρώτη επενδυτική βαθμίδα της μόλις τον Σεπτέμβριο του 2018 ακολουθώντας τον γνωστό πλασματικό πτωτικό τρόπο επιτοκίων.
Διότι προ του investment grade, Κύπρος & Πορτογαλία είχαν αποδόσεις στο πενταετές πέριξ του 4,75% και άνω.

Δεν είναι δα και ανόητοι οι ιδιώτες επενδυτές να προτιμούν να αγοράζουν τώρα π.χ.πενταετή Πορτογαλικά ομόλογα με την αστεία απόδοση του 0,45% & όχι πενταετή των ΗΠΑ που διαπραγματεύονται ελεύθερα χωρίς πλασματικές στηρίξεις και με απόδοση 2,6%.
Επομένως αν συγκρίνουμε αυτά τα δεδομένα τα οποία είναι αληθή & ελεύθερα από στρεβλώσεις τύπου QE, η Ελλάδα με επιτοκιακή απόδοση πενταετούς μόλις 0,8% πάνω από αυτή των ΗΠΑ δεν την λες και δράμα.

Aνόητοι λοιπόν είναι αυτοί που συγκρίνουν τις σημερινές αποδόσεις της Ελλάδας με αυτές της Κύπρου & της Πορτογαλίας, η υποκρίνονται πως δεν ξέρουν τον δρόμο που ακολουθείται από όλους.